Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Alfonsina Morini Strada

Alfonsina born on 16 March 1891 as the daughter of an illiterate day-labourer, At the age of ten Alfonsina took her fathers bike  This “fantastic machine” gave her the sense of speed and freedom. She listen to an inner voice that cared nothing about gender or social origin. Alfonsina recognised her talent as a cyclist and channelled all her natural drive into realising herself to the full through that talent.  She had the innate grit and determination to keep going in the face of obstacles and opposition. She was fuelled by the proud faith that she could achieve the goal she had set herself.

The time’ was complex in many other ways. The First World War took its pointless toll, dragging all and sundry into the depths of poverty by its end. Mussolini made his entry into Rome, and Fascism brought more fears with it. Alfonsina kept cycling. In short, she showed how obstacles, grief, norms imposed by others and all the prejudices to which gender or social origin give rise can be vanquished through self-knowledge, and by pursuing the passionate dream of following one’s own path in life.

 

Alfonsina Strada werd geboren in 1891 op het Italiaanse platteland in een straatarm daglonersgezin. Als 10-jarige stapte ze op de fiets van haar vader. Magie maakte zich van haar meester en bepaalde de rest van haar leven. Alfonsina gaf boven alles gehoor aan een innerlijke roep die zich niets aantrekt van geslacht of afkomst. Ze had de aangeboren positieve koppigheid om door te blijven gaan bij tegenslag of tegenwerking. Ze werd gevoed door een trots vertrouwen dat ze de prestatie kon leveren die ze zich had voorgenomen.

‘Die tijd’ was in veel meer opzichten complex. De WO I eiste zijn nutteloze tol en eindigde met diepe armoede voor iedereen. Mussolini nam zijn intrek in Rome, het fascisme bracht meer beklemming. Desondanks bleef Alfonsina steeds weer op haar fiets stappen. Het verhaal van Alfonsian laat zien, hoe tegenslagen, verdriet, opgelegde normen en alle vooroordelen het afleggen tegen jezelf erkennen en je eigen weg te volgen.